Początki Urzędu Antymonopolowego były skromne. W 1990 roku w Urzędzie pracowały 43 osoby. Dzisiaj jest ich 442, ale w ciągu 20 lat zakres kompetencji Urzędu znacznie się rozszerzył. Oprócz ochrony konkurencji obejmuje on działania związane z ochroną konsumentów, pomocą publiczną oraz bezpieczeństwem produktów.

Zasadniczym celem Urzędu od chwili jego utworzenia, było stanie na straży konkurencji – istotnego elementu gospodarki wolnorynkowej. Antykonkurencyjne praktyki przedsiębiorców – nadużywanie pozycji dominującej i zawieranie niezgodnych z prawem porozumień – były systematycznie eliminowane. W pierwszych latach istnienia, 1990-1994, Prezes Urzędu wydał 234 decyzje, w których stwierdził naruszenie prawa antymonopolowego. W latach 2004-2008 było ich już 417. Oprócz wezwania przedsiębiorcy do zaniechania stosowania praktyki niezgodnej z prawem, Prezes Urzędu ma również możliwość nałożenia kary finansowej. W rekordowym roku 2006, łączna kwota sankcji finansowych wyniosła niemal 339 mln zł. Dla porównania, w roku 1995 było to 931 tys. zł.

Jak pokazują statystyki, działania prowadzone przez Urząd wpisywały się i nadal są nierozerwalnie związane z sytuacją panującą na rynku. Szczególnie zmiany zachodzące w polskiej gospodarce w latach 90., w tym przede wszystkim procesy prywatyzacyjne, miały swoje odzwierciedlenie w pracach organu antymonopolowego. Rocznie wydawano wówczas nawet kilkaset decyzji wyrażających zgodę na dokonanie koncentracji przedsiębiorców. Rekordowy pod tym względem był rok 1998, kiedy Prezes Urzędu wydał 1510 decyzji. Dla porównania w roku 2008 było ich prawie dziesięć razy mniej – 155.

W ciągu niemal dwudziestu lat, działaniami Urzędu kierowało sześciu prezesów: dwie kobiety i czterech mężczyzn. Pierwszym szefem Urzędu Antymonopolowego była, w latach 1990-1995, Anna Fornalczyk. Od 4 czerwca 2008 roku Urzędem ponownie zarządza kobieta – Małgorzata Krasnodębska-Tomkiel.